Το Ισραήλ βρίσκεται αντιμέτωπο με ένα νέο πολιτικό αδιέξοδο, καθώς οι εκλογές της 27ης Οκτωβρίου δεν έχουν αναδείξει σαφή κοινοβουλευτική πλειοψηφία.
Την ίδια στιγμή, στην Ουάσιγκτον εξετάζεται ένα σενάριο που θα μπορούσε να επιτρέψει στον Benjamin Netanyahu να παραμείνει πρωθυπουργός ακόμη και χωρίς αυτοδύναμη στήριξη από το σημερινό πολιτικό του στρατόπεδο.
Η αμερικανική εφημερίδα Washington Post, σε αποκαλυπτικό δημοσίευμα της 26ης Οκτωβρίου, περιέγραψε παρασκηνιακές συζητήσεις για τη συγκρότηση κυβέρνησης εθνικής ενότητας υπό τον Netanyahu, με τη συμμετοχή του κεντρώου πολιτικού του αντιπάλου, Gadi Eisenkot.
Το σχέδιο, σύμφωνα με τις πηγές της εφημερίδας, βρίσκει υποστηρικτές στο περιβάλλον του Αμερικανού προέδρου Donald Trump, αν και προκαλεί επιφυλάξεις σε άλλα στελέχη της αμερικανικής κυβέρνησης.
Η πολιτική σημασία είναι μεγάλη: η δυνατότητα παραμονής του Netanyahu στην εξουσία δεν εξαρτάται αποκλειστικά από την καταμέτρηση των ψήφων, αλλά και από τις μετεκλογικές συμμαχίες, τη στάση των αντιπάλων του και τις στρατηγικές επιδιώξεις των ΗΠΑ στην περιοχή. 
Οι κάλπες δεν έδωσαν λύση – Ο Netanyahu παραμένει στο παιχνίδι
Τα νεότερα αποτελέσματα της 28ης Οκτωβρίου παρουσιάζουν μια πολιτική εικόνα διαφορετική από τις προεκλογικές δημοσκοπήσεις.
Σύμφωνα με την Κεντρική Εκλογική Επιτροπή του Ισραήλ, με καταμετρημένο περίπου το 85,6% των ψήφων, ο συνασπισμός του Netanyahu συγκεντρώνει 53 έδρες, ο συνασπισμός του Eisenkot 48 και τα αραβικά κόμματα 19.
Η ισραηλινή Βουλή, η Knesset, διαθέτει 120 έδρες, επομένως απαιτούνται τουλάχιστον 61 για τον σχηματισμό κυβέρνησης.
Ο Netanyahu προηγείται σε επίπεδο πολιτικού συνασπισμού, αλλά δεν διαθέτει την απαραίτητη πλειοψηφία.
Ο Eisenkot, από την άλλη πλευρά, χρειάζεται πρόσθετη κοινοβουλευτική υποστήριξη για να διεκδικήσει την πρωθυπουργία.
Αυτό εξηγεί γιατί η πολιτική αναμέτρηση δεν ολοκληρώθηκε με το κλείσιμο της κάλπης.
Αντιθέτως, μεταφέρεται τώρα στις διαπραγματεύσεις μεταξύ των κομμάτων, όπου το αποτέλεσμα μπορεί να διαφοροποιηθεί ουσιαστικά από την αρχική εικόνα των εκλογικών συνασπισμών.
Το παρασκηνιακό σχέδιο της Ουάσιγκτον
Σύμφωνα με την Washington Post, ο Netanyahu έχει παρουσιάσει σε Αμερικανούς και Ευρωπαίους αξιωματούχους τη δυνατότητα συγκρότησης ενός ευρύτερου κυβερνητικού συνασπισμού με τον Eisenkot.
Το βασικό επιχείρημα είναι ότι μια τέτοια κυβέρνηση θα επέτρεπε στον σημερινό πρωθυπουργό να απομακρυνθεί από την εξάρτησή του από ακραίους δεξιούς εταίρους, όπως ο Itamar Ben Gvir.
Αυτό το ενδεχόμενο προβάλλεται από τους υποστηρικτές του ως τρόπος δημιουργίας μιας περισσότερο μετριοπαθούς και προβλέψιμης κυβέρνησης.
Ωστόσο, δεν υπάρχει συμφωνία ούτε ένδειξη ότι ο Eisenkot έχει αποδεχθεί την πρόταση.
Αντιθέτως, ο ίδιος έχει επανειλημμένα απορρίψει τη συγκυβέρνηση με τον Netanyahu.
Στο εσωτερικό της κυβέρνησης Trump καταγράφονται επίσης διαφορετικές απόψεις.
Ορισμένοι αξιωματούχοι θεωρούν ότι ένας ευρύτερος συνασπισμός θα μπορούσε να εξασφαλίσει σταθερότητα, ενώ άλλοι αμφισβητούν την αξιοπιστία του Netanyahu και τη δυνατότητα διατήρησης μιας τέτοιας συνεργασίας.
Το κρίσιμο στοιχείο είναι ότι η Ουάσιγκτον δεν εμφανίζεται απλώς ως παρατηρητής της ισραηλινής πολιτικής κρίσης.
Μέσω των δημόσιων τοποθετήσεων του Trump και των επαφών που περιγράφει η αμερικανική εφημερίδα, επιχειρεί να επηρεάσει το πολιτικό περιβάλλον μέσα στο οποίο θα σχηματιστεί η επόμενη κυβέρνηση. 
Ο Trump και η προσωπική στήριξη στον Netanyahu
Ο Donald Trump έχει επανειλημμένα εκφράσει την υποστήριξή του στον Ισραηλινό πρωθυπουργό, παρουσιάζοντάς τον ως στενό σύμμαχο και αξιόπιστο συνεργάτη.
Η στήριξη δεν περιορίζεται στη διπλωματική συνεργασία.
Ο Αμερικανός πρόεδρος έχει παρέμβει δημόσια ακόμη και στο ζήτημα των δικαστικών υποθέσεων διαφθοράς που αντιμετωπίζει ο Netanyahu, ζητώντας την απονομή χάριτος.
Οι κινήσεις αυτές εγείρουν ερωτήματα σχετικά με τα όρια της αμερικανικής εμπλοκής στις εσωτερικές πολιτικές διαδικασίες ενός συμμάχου.
Από τη σκοπιά του Λευκού Οίκου, ένα από τα κεντρικά ζητήματα είναι η διατήρηση της συνέχειας στην αμερικανοϊσραηλινή συνεργασία, ιδιαίτερα απέναντι στο Ιράν.
Η προσωπική σχέση των δύο ηγετών μπορεί να διευκολύνει τον στρατηγικό συντονισμό.
Δεν αρκεί, ωστόσο, για να εξασφαλίσει στον Netanyahu την κοινοβουλευτική πλειοψηφία που απαιτείται από το ισραηλινό πολιτικό σύστημα.
Επομένως, η υποστήριξη Trump αποτελεί πολιτικό πλεονέκτημα για τον Netanyahu, αλλά όχι εγγύηση παραμονής στην εξουσία.
Ο Eisenkot και το δίλημμα της συγκυβέρνησηςVIDEO | Netanyahu launched a campaign of incitement against Palestinians with Israeli citizenship during elections, urging Likud voters to declare a state of emergency over claims of attempted voter fraud and vote-buying in Palestinian communities in the 1948 territories.
— The Cradle (@TheCradleMedia) October 27, 2026
Ο Gadi Eisenkot βρίσκεται μπροστά σε μια σύνθετη πολιτική επιλογή.
Ως πρώην αρχηγός του ισραηλινού στρατού, έχει οικοδομήσει σημαντικό μέρος της πολιτικής του ταυτότητας γύρω από ζητήματα εθνικής ασφάλειας, θεσμικής ευθύνης και κριτικής προς τη διαχείριση της επίθεσης της 7ης Οκτωβρίου 2023.
Μια συμφωνία συνεργασίας με τον Netanyahu θα μπορούσε να εξασφαλίσει κυβερνητική συμμετοχή, αλλά θα ερχόταν σε σύγκρουση με τις προεκλογικές δεσμεύσεις του.
Η δυσπιστία ενισχύεται από προηγούμενες εμπειρίες κυβερνητικής συνεργασίας και από την αποτυχημένη συμφωνία εναλλαγής στην πρωθυπουργία μεταξύ Netanyahu και Benny Gantz το 2020.
Δεν είναι λοιπόν παράδοξο ότι ο Eisenkot απορρίπτει μέχρι στιγμής το ενδεχόμενο συγκυβέρνησης.
Πολιτικά, το δίλημμα δεν αφορά απλώς την κατανομή υπουργείων.
Αφορά τη δυνατότητα της αντιπολίτευσης να παρουσιάσει μια πραγματικά διαφορετική κυβερνητική πρόταση χωρίς να υπονομεύσει την αξιοπιστία της.
Τα αραβικά κόμματα και η παράδοξη αριθμητική της εξουσίας
Μία από τις σημαντικότερες εξελίξεις των εκλογών είναι η ενίσχυση της εκπροσώπησης των Αράβων πολιτών του Ισραήλ.
Σύμφωνα με τα προσωρινά αποτελέσματα, τα αραβικά κόμματα συγκεντρώνουν 19 έδρες, αποκτώντας ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στους κοινοβουλευτικούς συσχετισμούς.
Ωστόσο, τόσο ο Netanyahu όσο και σημαντικές δυνάμεις της αντιπολίτευσης έχουν εκφράσει επιφυλάξεις ή αντιρρήσεις σχετικά με την κυβερνητική συνεργασία με αραβικά κόμματα.
Ο Eisenkot έχει αφήσει ανοιχτό το ενδεχόμενο συνεργασίας υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, αλλά μια τέτοια συμφωνία εξακολουθεί να αντιμετωπίζει πολιτικά εμπόδια.
Έτσι δημιουργείται μια αξιοσημείωτη αντίφαση: πολιτικές δυνάμεις που διαθέτουν σημαντική κοινοβουλευτική εκπροσώπηση θα μπορούσαν αριθμητικά να συμβάλουν στον σχηματισμό κυβέρνησης, αλλά οι πολιτικές κόκκινες γραμμές των μεγάλων συνασπισμών δυσκολεύουν αυτή την προοπτική.
Το αποτέλεσμα είναι να παραμένει ανοιχτό το ενδεχόμενο παρατεταμένων διαπραγματεύσεων ή ακόμη και νέων εκλογών.
Το Ιράν, ο πόλεμος και η στρατηγική σημασία της επόμενης κυβέρνησης
Η πολιτική κρίση στο Ισραήλ αποκτά ευρύτερη γεωπολιτική διάσταση εξαιτίας της συνεχιζόμενης αντιπαράθεσης με το Ιράν.
Ο Netanyahu εξακολουθεί να παρουσιάζει την αντιμετώπιση της Τεχεράνης ως κεντρικό ζήτημα εθνικής ασφάλειας.
Μετά τις εκλογές αναφέρθηκε στα στρατιωτικά επιτεύγματα του Ισραήλ και στη δυνατότητα συνέχισης της συνεργασίας με τον Trump απέναντι στην ιρανική απειλή.
Η επιλογή της επόμενης ισραηλινής κυβέρνησης θα επηρεάσει τις αποφάσεις για την περιφερειακή ασφάλεια, την παλαιστινιακή υπόθεση, τη σχέση με τις αραβικές χώρες και τη στρατηγική έναντι του Ιράν.
Αυτό εξηγεί γιατί η Ουάσιγκτον παρακολουθεί τις μετεκλογικές διαπραγματεύσεις με ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας θα μπορούσε να αποκτήσει ευρύτερη κοινοβουλευτική βάση.
Δεν συνεπάγεται όμως αυτομάτως αλλαγή στρατηγικής ή αποκλιμάκωση των στρατιωτικών επιχειρήσεων.
Αντίστοιχα, η παραμονή του Netanyahu ως υπηρεσιακού πρωθυπουργού θα διατηρούσε την πολιτική συνέχεια, χωρίς να επιλύει το πρόβλημα της κυβερνητικής σταθερότητας.
Η πολιτική μάχη συνεχίζεται μετά τις κάλπες
Το σημαντικότερο συμπέρασμα από τις ισραηλινές εκλογές είναι ότι η πολιτική αναμέτρηση δεν έχει αναδείξει ακόμη μια σαφή κυβερνητική λύση.
Ο Netanyahu διατηρεί ισχυρή κοινοβουλευτική παρουσία και την υποστήριξη του Trump.
Ο Eisenkot διαθέτει σημαντική πολιτική επιρροή, αλλά αντιμετωπίζει δυσκολίες στη συγκρότηση κυβερνητικής πλειοψηφίας.
Τα αραβικά κόμματα έχουν ενισχυθεί, παραμένουν όμως στο επίκεντρο έντονων διαφωνιών σχετικά με τη συμμετοχή τους στην επόμενη κυβερνητική εξίσωση.
Η Washington Post ανέδειξε ένα ενδεχόμενο που θα μπορούσε να μεταβάλει τους συσχετισμούς: τη συγκρότηση κυβέρνησης υπό τον Netanyahu με τη συμμετοχή του βασικού πολιτικού αντιπάλου του.
Προς το παρόν, πρόκειται για παρασκηνιακό σενάριο και όχι για επιβεβαιωμένη συμφωνία.
Το πραγματικό πολιτικό διακύβευμα δεν είναι μόνο ποιος συγκέντρωσε τις περισσότερες ψήφους, αλλά ποιος μπορεί να μετατρέψει το εκλογικό αποτέλεσμα σε βιώσιμη κοινοβουλευτική πλειοψηφία.
Η υποστήριξη του Donald Trump προσθέτει μια σημαντική διεθνή διάσταση στην αναμέτρηση, αλλά η τελική απόφαση θα εξαρτηθεί από τις συμφωνίες που μπορούν να διαμορφωθούν μέσα στην Knesset.
Και όσο αυτές οι συμφωνίες παραμένουν αβέβαιες, το Ισραήλ θα συνεχίσει να βρίσκεται σε μια μεταβατική πολιτική κατάσταση, με συνέπειες που εκτείνονται πολύ πέρα από τα σύνορά του.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών